ใช้เวลาเพียงสิบนาทีอี้ชิงก็พาตัวเองและลูกแมวของเขามาถึงห้อง พอก้าวเขามองในห้องชายหนุ่มก็ไม่อยากจะเสียเวลาจับคนตัวเล็กกว่าพาดบ่าแล้วเดินตรงไปยังห้องนอนทันที ร่างสูงวางอีกฝ่ายลงบนเตียงก่อนจะทาบทับตัวลงไปทันที จมูกโด่งเริ่มซุกไซ้ซอกคอของคนใต้ร่างส่วนมือหนาก็ปลดกระดุมเสื้อของอีกฝ่ายไปด้วย
“อืม” จงแดครางในลำคอเมื่ออี้ชิงเริ่มขบเม้มบริเวณไหปลาร้าของเขาก่อนจะไล่ต่ำลงไปเรื่อย ๆ จนถึงเม็ดสีชมพูที่กลางอก “อ๊ะ… อ๊าา” จงแดร้องออกมาทันทีที่อีกฝ่ายเริ่มละเลงลิ้นลงบนเม็ดสีชมพูนั้น
เมื่อเห็นอีกฝ่ายกำลังเคลิ้ม มือหนาก็ปลดเปลื้องอาภรณ์ของอีกฝ่ายออกจนเหลือเพียงแค่ชั้นในสีขาวเป็นตัวสุดท้าย มือหนาแตะลงไปที่แก่นกายอีกฝ่ายที่เริ่มแข็งขืนขึ้นมา
“จงแดย่า” อี้ชิงเคลื่อนตัวขึ้นไปกระซิบข้างหูอีกฝ่ายด้วยเสียงแหบพร่า “พี่มองเรามานานแล้วนะ” ร่างสูงกระซิบเสียงกระเซ่าพลางมองคนตัวเล็กกว่ากำลังบิดตัวไปมาเพราะมือหนากำลังนวดคลึงส่วนกลางกายผ่านเนื้อผ้าอยู่
“อืม… อ่า” จงแดครางออกมาเพราะอีกฝ่ายกำลังสนุกกับแก่นกายของเขาไม่ยอมหยุดมือ “พี่อี้ชิง...” จงแดเรียกอีกฝ่ายก่อนจะมองหน้า
“ว่าไงครับ” อี้ชิงว่าพลางดึงชั้นในของอีกฝ่ายออกแล้วใช้มือหยอกล้อกับท่อนเนื้อของอีกฝ่ายไม่เลิกจนส่วนหัวเริ่มมีน้ำปริ่มออกมา
“ผะ… ผมก็ชอบพี่… ชะ… ชอบมาตั้งแต่ตอนรับน้องแล้ว” จงแดเอ่ยเสียงสั่น ตอนนี้เขาเริ่มทนไม่ไหว “พี่อี้ชิง…” จงแดเรียกชื่ออีกฝ่ายก่อนจะอ้าขาออกจนสุด เผยให้เห็นช่องทางสีชมพูด้านหลัง
“เอาผมที” อี้ชิงถอดกางเกงตัวเองออกอย่างไม่รอช้า ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดเก๊ะหัวเตียงแล้วหยิบเอาอุปกรณ์บางอย่างออกมาพร้อมกับซองสีเงินในมือ มือหนาสาวแก่นกายของตัวเองให้พร้อมใช้งานก่อนจะสวมอุปกรณ์ป้องกันลงไป ร่างหนาเสือกสะโพกเข้าไปทันที
“อ๊า…” จงแดกรีดร้องออกมาเพราะความใหญ่โตของอีกฝ่ายโดยไม่มีการเบิกทาง ถึงเขาไม่ใช่คนใส ๆ ไม่ใช่ครั้งแรก แต่ไม่ได้หมายความว่ามันจะไม่เจ็บ ภายในตัวของจงแดตอดรัดอี้ิชิงอย่างรุนแรง อี้ชิงเริ่มขยับตัวเข้าออกเมื่อเห็นคนด้านล่างเกร็งน้อยลง
“อ๊ะ… อ๊า พี่อี้ชิง ระ… แรง แรงอีก” จงแดกรีดร้องชื่อของอีกฝ่ายออกมาพลางขยับตัวตามจังหวะที่อีกฝ่ายส่งให้ เพื่อให้แก่นกายของอีกฝ่ายเข้าไปได้ลึกขึ้น ส่วนมือก็ไม่ลืมที่จะจัดการกับแก่นกายของตัวเอง
“จะ… จะถึงแล้ว” จงแดร้องออกมา ทำให้อี้ชิงเร่งจังหวะเข้าไปอีก
“อ๊ะ.. อ่า จงแดย่า” อี้ชิงเรียกชื่ออีกฝ่ายเมื่อถึงฝั่ง พร้อม ๆ กับน้ำสีขาวขุ่นที่พุ่งออกมาจากแก่นกายของจงแด ภายในของจงแดตอดรัดเขาจนแน่นไปหมด ชายหนุ่มค่อย ๆ ถอนแก่นกายออกมา มองจงแดที่ตัวขึ้นริ้วแดงไปทั้งตัวและกำลังกอบเอาอากาศเข้าปอด แต่ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรต่อ คนตัวเล็กกว่าก็ลุกขึ้นมาก่อนจะดันให้เขานอนหงายลงไปแทน มือเล็กจัดการดึงเสืื้อยืดที่อีกฝ่ายยังไม่ได้ถอดออกไปทางหัวทันที จงแดก้มลงไปดูดดึงที่หน้าอกของอีกฝ่าย ลิ้นเล็กทำหน้าที่ของมันได้อย่างดีจนคนตัวใหญ่กว่าต้องแอ่นร่างรับการปรนเปรอของอีกฝ่าย
“ดีมาก จงแด” อี้ชิงครางชื่ออีกฝ่ายอย่างพอใจ ลิ้นเล็กไล่ต่ำลงมาเรื่อย ๆ ผ่านกล้ามเนื้อช่วงท้องที่ขึ้นลอนสวยอย่างคนออกกำลังกาย ก่อนที่มือเล็กจะดึงอุปกรณ์ป้องกันที่ตอนนี้เต็มไปด้วยน้ำขาวขุ่นออกแล้วโยนทิ้งไป แก่นกายใหญ่ชุ่มไปด้วยน้ำรัก จงแดใช้ลิ้นเล็กของตัวเองแตะไปที่ส่วนหัวก่อนจะไล่เลียทำความสะอาดให้จากโคนจดปลาย ร่างเล็กก้มตัวโก่งโค้งอยู่บนร่างอีกฝ่าย เมื่อเห็นว่ามันสะอาดดีแล้ว ปากเล็กก็กลืนกินแท่งเนื้อร้อนเข้าไป
“อ่า… จงแด” อี้ชิงคราง ก่อนจะเอื้อมมือไปตีบั้นท้ายอีกฝ่ายที่โก่งโค้งอยู่ด้วยความหมั่นเขี้ยว แต่เหมือนคนด้านล่างจะนึกอะไรบางอย่างได้ มือหนาเอื้อมไปหยิบอุปกรณ์ที่เอาออกมาจากเก๊ะเมื่อกี้ ก่อนจะเปิดสวิตช์แล้วส่งมันเข้าไปในตัวเอาอีกฝ่าย
“อ๊า…” จงแดถึงขั้นต้องถอนปากออกแล้วกรีดร้องออกมา แต่ก็ถูกอี้ชิงส่วนแท่งเนื้อเข้าไปในปากอีกครั้ง
“อย่าหยุด” อี้ชิงว่าพลางสวนสะโพกใส่ปากอีกฝ่ายไม่หยุด ซึ่งจงแดก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดี จนอี้ชิงครางเรียกชื่อไม่หยุด ส่วนมือก็จัดการดึงเข้าดึงออกไวเบรเตอร์ด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อี้ชิงพ่นน้ำขาวขุ่นใส่ปากอีกฝ่ายเมื่อถึงจุด ซึ่งจงแดก็กลืนกินมันลงไปจนหมดก่อนจะซบตัวลงกับอกอีกฝ่าย
“อือ... พี่อี้ชิง” จงแดคราง เพราะอี้ชิงยังขยับเจ้าไวเบรเตอร์นั้นเข้าออกในตัวเขาไม่หยุด ร่างเล็กสั่นสะท้านไปหมดเมื่ออี้ชิงเร่งจังหวะ “เอาของพี่… เอาของพี่เข้ามาในตัวผม” จงแดว่าก่อนจะขยับตัวขึ้นไปจูบอีกฝ่าย ลิ้นหนากับลิ้นเล็กเกี่ยวกระหวัดอย่างไม่ยอมกัน มือเล็กดึงมืออีกฝ่ายออกจากช่องทางรักของตนก่อนจะหย่อนสะโพกลงไปบนแก่นกายอีกฝ่ายแทน ครั้งนี้ภายในร่างเขาตอดรัดอีกฝ่ายมากกว่าเดิม เพราะไม่มีอะไรมาขว้างกั้นแล้ว คนตัวเล็กกว่าเริ่มขยับตัวขย่มอยู่บนอีกฝ่าย โดยที่อี้ชิงก็สวนสะโพกตอบรับอย่างดี
แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ดั่งใจอี้ชิงเลยจับคนตัวเล็กพลิกใต้ร่างตัวเองแทน ก่อนจะจับขาขาวกางออกกว้างแล้วสวนสะโพกใส่อย่างเต็ม
“พะ...พี่อี้ชิง ระ… แรง ๆ อะ… เอาผมแรง ๆ เลย” จงแดร้องออกมาพลางเกร็งตัวตอดรัดอีกฝ่าย
“เด็กทะลึ่ง” อี้ชิงว่าอีกฝ่ายก่อนจะใส่เข้าไปไม่ยั้ง
“อ๊ะ… อ๊า… พี่อี้ชิง” จงแดร้องออกมา
“ร้องให้ดังกว่านี้อีกสิ” อี้ชิงสั่งคนใต้ร่าง
“พี่อี้ชิง !!!” จงแดกรีดร้องชื่ออีกฝ่ายก่อนจะจิกเล็บลงไปบนไหล่หนาเมื่อใกล้เสร็จเต็มที สายธารสีขาวขุ่นถูกส่งเข้าไปในร่างเล็ก พร้อมกับคนด้านบนที่ซบตัวลงกับไหล่ของอีกฝ่ายโดยไม่ได้ถอนแก่นกายออกมา ปล่อยให้ภายในตัวของอีกคนตอดรัดมันได้เต็มที่ ก่อนจะสูดดมกลิ่นตัวของอีกคนที่ปะปนไปด้วยกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ อย่างชอบใจ
“เจ้าลูกแมวของพี่” อี้ชิงว่าก่อนจะถอนแก่นกายออกมาแล้วหอมขมับชื้นเหงื่อของอีกฝ่ายแล้วดึงคนตัวเล็กเขามากอด
“ลูกแมว ?” คนในอ้อมกอดทวนคำ
“เราเหมือนแมวจะตาย” อี้ชิงว่า “ชอบพี่แล้วทำไมไม่ยอมบอก”
“ก็พี่ท่าทางเจ้าชู้จะตาย เห็นมองสาวมองหนุ่มคนอื่นไปทั่ว เกิดผมเดินเข้าไปบอกว่า ‘พี่ครับ ผมชอบพี่’ แล้วนกใครจะรับผิดชอบผม” จงแดบ่นงึมงำ เพราะบทรักหลายยกทำเอาเขาสร่างเมาจนนึกขึ้นมาได้ว่า อีกฝ่ายก็เพลย์บอยจะตาย หรือวันนี้มันจะเป็นแค่วันไนท์สแตนด์
“แล้วมาอย่างนี้ ไม่กลัวพี่ฟันแล้วทิ้งเหรอ” อี้ชิงแหย่อีกฝ่าย จงแดหน้าเสียแถมยังเงียบไปอีก จนอี้ชิงต้องโน้มตัวไปหอมแก้มอีกฝ่ายแรง ๆ “ไม่ทิ้งหรอก ตั้งแต่เห็นหน้าเราพี่ก็ตั้งใจจะถอนเขี้ยวเล็บแล้วนะ”
“จะ… จริงเหรอครับ” จงแดถามพลางช้อนตามองอีกฝ่าย ซึ่งอี้ชิงก็กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น
“จริงสิ ต่อไปนี้เราจะเป็นลูกแมวของพี่ คนเดียวตลอดไป”
ชอบไม่ชอบอย่าลืมกลับไปคอมเม้นให้เค้าที่เด็กดีด้วยน้า
https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1523989&chapter=5
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น